Erfenisverdeling

In een procedure van erfverdeling ontstond een discussie over wat er moest worden opgenomen in de inventaris van de erfenis wanneer enkele landgoederen waren onderworpen aan twee belangrijke veranderingen , een landinrichting (die sommige percelen vervangt door andere "vervangingspercelen") en bovendien een gedeeltelijke onteigening van een deel van die gronden.

Eigenlijk waren alle partijen het erover eens om de resulterende landgoederen op te nemen in de inventaris na de landinrichting. Het probleem was of ook de bedragen van de vergoeding voor de onteigening moesten worden opgenomen (al ontvangen of nog te ontvangen). Het geschil kwam deels voort uit het feit dat het testament de landgoederen beschreef zoals ze waren vóór deze veranderingen. De

eisers verdedigden dat de nalatenschap zowel de vervangingslandgoederen als het geld (of het recht om het te ontvangen) uit de gedeeltelijke onteigening moest omvatten. Daarentegen betoogden de gedaagden gedaagden ze beweerden dat deze vergoedingen geen "erfgoed" waren, maar een kredietrecht ten gunste van de erfgenaam aan wie de betrokken percelen zouden worden toegewezen.

In eerste aanleg werd deze oppositie gedeeltelijk aanvaard en werden deze posten buiten beschouwing gelaten. Maar in hoger beroep heeft het Provinciaal Hof van Cantabrië (AP) de eiser gelijk gegeven, waardoor ze moeten worden opgenomen in de inventaris zowel de huidige percelen als de onteigeningsvergoeding, ontvangen of nog te ontvangen.

Het AP baseert zijn beslissing op de leer van de TS dat onteigening het legaat niet "doodt" , maar het verandert. Het recht op het perceel wordt het recht om de vergoeding te ontvangen (overerfbaar), en de inventaris moet dit weerspiegelen om de nalatenschap intact te houden en een correcte afwikkeling en legitieme belangen te beschermen.

In geschillen over nalatenschappen kunnen onze professionals u adviseren bij de verdediging van uw vorderingen en rechten.