Aansprakelijkheid voor vermogensschade

Een vrouw kreeg een dosis van een vaccin tegen Covid-19 en, twee maanden later, ging ze naar de spoedeisende hulp met een zeer ernstige aandoening, een mesenteriale trombose die chirurgisch moest worden behandeld. Ze begreep dat deze trombose een gevolg was van de vaccinatie en diende een verzoek tot aansprakelijkheid voor vermogensschade in tegen de gezondheidsadministratie. Omdat ze geen antwoord kreeg, werd het verzoek beschouwd als verworpen door administratief stilzwijgen . Daarna stapte ze naar de rechtbank. De rechtbank gaf haar gedeeltelijk gelijk

en kende een schadevergoeding van 40. 000 euro toe. De administratie ging in beroep, maar het Hooggerechtshof bevestigde de veroordeling, ondersteund door ideeën zoals het " solidariteitsbeginsel " en een soort risicoaansprakelijkheid verbonden met de vaccinatiecampagne. De zaak kwam bij het Hooggerechtshof (TS), dat moest verduidelijken of de nadelige effecten

De zaak kwam bij de Hoge Raad (HR), die moest verduidelijken of de bijwerkingen na vaccinatie ontstaan bestuurlijke aansprakelijkheid en, in voorkomend geval, aan welke Administratie de schade kan worden toegeschreven. De Hoge Raad herinnert eraan dat, om aansprakelijkheid te kunnen stellen, er een onrechtmatige daad en een oorzakelijk verband met de werking van de openbare dienst moet zijn. En in de gezondheidszorg, hoewel er wordt gesproken over een objectief regime, vereist de rechtspraak dat er sprake is van schending van de lex artis ( medische fout ) om te overwegen dat de schade vergoedbaar is, aangezien de Administratie geen universele verzekeraar is.

Bovendien benadrukt hij dat de vaccinatie vrijwillig was (hoewel aanbevolen) en dat er een duidelijk individueel voordeel was, dus het is niet gerechtvaardigd om de risico's zomaar over te dragen aan de hele gemeenschap door solidariteit. Er zou alleen aansprakelijkheid zijn als de schade voortkomt uit een verkeerde medische handeling (bijvoorbeeld, slechte bewaring van de injectieflacon, toediening tegen het protocol, gebrek aan zorgvuldigheid in de opvolging of schending van de lex artis ). Als het nadelige effect een bekend risico is, zeer zeldzaam en er geen bewezen medische fout is, wordt de schade niet als onrechtmatig beschouwd en moet de persoon deze dragen.

Zoals in dit geval niet is aangetoond geen enkele slechte praktijk (volgens het inspectierapport), heeft de TS het beroep gegrond verklaard en de schadevergoeding ingetrokken.

Als u van mening bent dat u schade heeft geleden als gevolg van een handeling van de gezondheidsadministratie, kunnen onze professionals u adviseren bij de verdediging van uw rechten