Gemeenschap van goederen

Een echtpaar was getrouwd onder het stelsel van gemeenschap van goederen . Tijdens het huwelijk richtte de echtgenoot (samen met zijn broers) een bedrijf op een bedrijf op door de aankoop van aandelen. Later ontbond en liquideerde het echtpaar de gemeenschap van goederen via huwelijkse voorwaarden en schakelde over op scheiding van goederen . Jaren later raakte het bedrijf in faillissement

Jaren later richtte het bedrijf onrechtmatige handelingen hadden plaatsgevonden, waardoor de AEAT het bedrijf beboette voor het gebruik van valse facturen en bovendien verklaarde zij de valse facturen en verklaarde ook hoofdelijk aansprakelijk voor een straf die verband houdt met een aannemer vanwege de betrokkenheid van de bestuurders. In het strafrecht werd de echtgenoot veroordeeld . En in het civiele recht heeft het bedrijf de bestuurders aangeklaagd , die veroordeeld werden om haar gezamenlijk te vergoeden.

In het faillissement probeerde het bedrijf een stap verder te gaan en spande een rechtszaak aan tegen het echtpaar stelde het echtpaar in rechte aan om de verdeling van de huwelijksgemeenschap (de huwelijkse voorwaarden) "niet tegenwerpelijk" te verklaren en om de echtgenote hoofdelijk te laten betalen of te laten opdraaien met de goederen die ze kreeg bij de verdeling. Het bedrijf betoogde dat de rechten van derden beschermd moesten worden de rechten van derden beschermen (vermeldt BW art. 1317) en dat, indien het onrechtmatige voordeel opleverde voor de huwelijksgemeenschap, de maatschap aansprakelijk moest zijn (met verwijzing naar BW art. 1366).

Maar de rechtbanken verwierpen dat idee . Het Hof zei dat de schuld voortkwam uit opzettelijke handelingen buiten de normale bedrijfsuitoefening en dat niet werd bewezen dat dit zal ten goede komen aan de huwelijksgemeenschap noch dat er een opeisbare schuld bestond bij het ontbinden van het regime. Bij het bereiken van het Hooggerechtshof erkent deze dat het BW art. 1366 ingewikkeld is en dat het kan omvatten civiele aansprakelijkheid voortvloeiend uit misdrijven , maar bevestigt het essentiële, om de schuld aan de gemeenschap toe te rekenen is er concreet bewijs nodig van het voordeel , en die last rustte op de eiser. Aangezien dit voordeel niet werd aangetoond (hoewel de eiser beweerde toegang te hebben tot de boekhouding), kan de huwelijksgemeenschap niet aansprakelijk worden gesteld of kan er niet worden "geraakt" aan wat is afgewikkeld.

Indien u zich in een soortgelijke situatie bevindt als beschreven, kunnen onze professionals u de nodige bijstand verlenen en de passende maatregelen nemen die relevant zouden kunnen zijn.