Misdaad van het openbaren van geheimen

Het Nationale Gerechtshof (AN) onderzocht een vrij opvallende zaak, waarbij een adviseur van een politiek ambt b beroofd werd van haar mobiele telefoon in een openbare gelegenheid. Op de telefoon stond zeer gevoelig materiaal , intieme foto's, bankgegevens, privégesprekken en interne partijdocumenten met betrekking tot parlementaire activiteiten. Enige tijd later stuurde iemand anoniem een mediagroep de geheugenkaart van de telefoon. Twee journalisten downloadden alles, bekeken de bestanden en maakten een volledige kopie . Uiteindelijk besloot de voorzitter van de groep om niets te publiceren en informeerde de politicus , die toegang kreeg tot de inhoud en de kaart bij zich hield gedurende enige tijd zonder de eigenaar op de hoogte te stellen, totdat hij deze terug gaf.

De zaak werd ingewikkelder toen die journalisten een kopie overhandigden aan de beklaagde, die politiecommissaris was en werkzaam was in "inlichtingen" (bronnenbeheer en informatie vergaren). Hij had geen enkel onderzoek toegewezen gekregen met betrekking tot die partij of haar leiders, en bovendien meldde het niet aan zijn superieuren . Volgens het vonnis gebruikte de commissaris dat materiaal en gaf het door aan journalisten van zijn vertrouwen om informatie te publiceren bedoeld om de partij en haar secretaris-generaal in diskrediet te brengen. Zelfs na zijn pensionering gingen deze publicaties door. Bij een huiszoeking vond de politie een harde schijf en usb-sticks met informatie die overeenkwam met die van de gestolen kaart.

Tijdens het proces werden aanvankelijk ook de journalisten beschuldigd, maar de aanklagers trokken de beschuldiging in en vergaven hen , en de aanklager trok ook de aanklachten tegen hen in, dus het proces ging alleen verder tegen de commissaris. De verdediging probeerde verschillende handelingen nietig te verklaren om verschillende redenen (bevoegdheid, bewijsketen, digitale authenticiteit, enz.), maar de Rechtbank wees dit af. De rechtbank achtte de herkomst van het materiaal (inclusief de overeenkomst van "hash") bewezen en concludeerde dat er sprake was van een misdrijf van ontdekking en openbaarmaking van geheimen gepleegd door een ambtenaar (door zijn functie te misbruiken om toegang te krijgen tot en privé-informatie te verspreiden zonder toestemming). Hoewel de vertragende factor van onredelijke vertragingen (ongeveer 10 jaar verstreken) werd opgemerkt, werd hij veroordeeld tot gevangenisstraf, boete en ontzetting van bepaalde rechten, en tot schadevergoeding aan de aanklagers, waarbij de Staat aansprakelijk werd gesteld voor abnormale uitoefening van overheidsfuncties.

Onze advocaten bieden passend advies en kunnen uw zaak verdedigen in situaties zoals beschreven.