Misdrijf van ernstige ongehoorzaamheid

De Hoge Raad heeft de zaak bestudeerd van een persoon die veroordeeld is voor het niet naleven van een gerechtelijk bevel dat hem verplichtte om het bezoekregeling te respecteren van zijn kinderen met zijn grootouders . Nadat de rechtbank, middels een formele waarschuwing, hem vroeg om de regeling na te leven, bracht hij de kinderen niet naar de afgesproken ontmoetingsplaats , onder vermelding van medische redenen. Dit gebrek aan medewerking werd niet gerechtvaardigd, volgens de vastgestelde feiten in eerdere vonnissen. De veroordeelde persoon ging in beroep bij de Hoge Raad en betoogde dat hij slechts één keer afwezig was

en dat er herhaling nodig zou zijn om te spreken van een misdrijf van ongehoorzaamheid. Bovendien verdedigde hij dat er een fout was gemaakt bij het beoordelen van het bewijs en dat zijn onschuldspresumptie niet werd gerespecteerd. Echter, de Hoge Raad verduidelijkt dat om een misdrijf van ernstige ongehoorzaamheid te plegen, het niet nodig is om vele malen de regels te overtreden; het volstaat om ernstige ongehoorzaamheid het is niet nodig om vele malen te overtreden; het is genoeg om ongehoorzamen opzettelijk en vrijwillig een zeer duidelijk en specifiek bevel van de rechterlijke autoriteit, vooral als er gewezen is op de juridische gevolgen van niet-naleving.

In dit geval was de veroordeelde volledig op de hoogte gebracht , wist wat ze moest doen en wat er kon gebeuren als ze niet voldeed. Toch besloot ze de kinderen niet mee te nemen , zonder voldoende rechtvaardiging. Voor het Hooggerechtshof toont dit gedrag een duidelijke intentie tot ongehoorzaamheid. Bovendien benadrukken ze dat deze bevelen niet alleen grootouders beschermen, maar vooral het belang van de minderjarigen , en dat de strafrechtelijke weg geldig is wanneer de niet-naleving ernstig genoeg is, ongeacht dat ook de civiele weg kan worden bewandeld.

Bij niet-nakoming door de andere ouder van de communicatieverplichtingen en het bezoekregime dat hen toekomt, zullen onze professionals de meest geschikte wegen overwegen ter verdediging van hun belangen en die van hun kinderen