Overdrachtsrecht

De Hoge Raad (HR) analyseert een zaak van erfenis "in keten" (meerdere opeenvolgende overlijdens) en beslist hoe het zogenaamde overdrachtsrecht werkt.

De feiten beginnen met het overlijden van een vrouw zonder testament . In principe erven haar man en haar drie kinderen. Daarna sterft een van die kinderen zonder het te hebben aanvaard of afgewezen de erfenis van zijn moeder. Die zoon was getrouwd, dus heeft zijn vrouw de rechten die de wet haar als weduwe toekent (vooral, de weduwen usufruct). Later sterft ook de vader (de "overdrager") zonder ook maar de procedure te hebben doorlopen om de erfenis van zijn vrouw te aanvaarden of te verwerpen. Uiteindelijk maken de andere twee overlevende kinderen akten op en verdelen de erfenissen door goederen toe te wijzen (inclusief een onroerend goed dat afkomstig was van de eerste overledene), maar zonder rekening te houden met de weduwe van het kind dat in het midden is overleden.

De sleuteldiscussie was of de uiteindelijke erfgenamen die erfenis rechtstreeks van de eerste overledene verkrijgen, of dat ze deze verkrijgen via de erfenis van het kind dat is overleden zonder te beslissen (dat wil zeggen, eerst via zijn erfenis).

De TS kiest voor de zogenaamde theorie van dubbele overdracht waarbij het recht om de erfenis te aanvaarden of te verwerpen overgaat op de erfgenamen van de overdrager omdat zij zijn erfgenamen zijn , zodat wat komt van de eerste erfenis wordt geïntegreerd in de boedel van de overdrager.

Praktische consequentie? Dat deze integratie invloed heeft op de berekening van de rechten van de weduwe van de overdrager (haar weduwe usufruct aandeel en andere legitieme rechten), en daarom moet zij deelnemen aan de verdeling , wat wordt verdeeld in de erfenis van de eerste oorzaak heeft economische impact op wat haar toekomt in de erfenis van haar man.

Bij geschillen over erfenissen kunnen onze professionals u adviseren in de verdediging van uw aanspraken en rechten