Voedsel en kosten van de minderjarige

De Provinciale Rechtbank (AP) van Navarra heeft de scheidingsmaatregelen van een paar met een minderjarig kind . Het kind zal gewoonlijk bij zijn moeder blijven wonen en beide ouders zullen de gezamenlijke ouderlijke verantwoordelijkheid . De moeder ging in beroep omdat ze, onder andere, wilde veranderen hoe de reizen werden georganiseerd zodat het kind zijn vader kon bezoeken, die in San Sebastián woont. De AP wees haar beroep af.

De vader kan het kind in afwisselende weekenden en tijdens een deel van de vakanties zien. Als het kind op vrijdag blijft voetballen, zal de vader het in Pamplona ophalen als het klaar is; als hij die activiteit stopt, kan hij met de bus naar San Sebastián reizen. Voor de terugreis op zondag wordt ook de bus voorzien. De vader zal de kosten van de ophaling of van de heenreis, afhankelijk van wat van toepassing is, dragen, en de moeder zal het retourticket betalen. Hoewel eerder was voorzien dat de vader beide ritten zou maken, vindt de AP het passend om deze in de definitieve maatregelen te verdelen en rekening te houden met het belang van de minderjarige.

Ook verandert het bedrag dat bestemd is voor de gewone kosten van de zoon, zal de vader 350 euro per maand betalen. De moeder vroeg 375 euro en wilde dat de buitengewone kosten op een andere manier zouden worden verdeeld. De AP handhaafde echter de verdeling in gelijke delen omdat zij de economische capaciteit van beide ouders als vergelijkbaar beschouwde. Onder deze buitengewone kosten vallen bepaalde medische kosten die niet door de Sociale Zekerheid worden gedekt, bijles en schoolmateriaal.

De moeder vroeg bovendien dat de alimentatie vanaf januari 2023 zou worden betaald, toen zij de verhuizing van de vader naar San Sebastián plaatste. De AP weigerde de betaling zo ver terug te brengen; in dit geval heeft de eerste vaststelling van de alimentatie effect vanaf de indiening van de aanvraag, die in februari 2025 werd ingediend. Volgens de uitspraak verandert het Nieuw Foru van Navarra dit criterium over het moment vanaf wanneer deze betaald moeten worden niet.

Ten slotte wees de rechtbank de alternatieve verzoeken van de moeder af, zoals een compensatievergoeding voor 4 jaar of een schadevergoeding van 6.000 euro. Zij legde uit dat de compensatievergoeding niet bedoeld is om de door de zoon gevorderde alimentatie te vervangen en dat de verhuizing van de vader, na de breuk, niet rechtvaardigde dat deze onder de gevraagde voorwaarden werd toegekend. De uitspraak blijft bevestigd en er wordt geen van de partijen de betaling van de kosten van dit beroep opgelegd.

In situaties van conflict tussen ouders over de alimentatie, zullen onze professionals u adequaat advies en verdediging van uw belangen en die van uw kinderen bieden.